Two days ago, I realized something that will probably change my life forever. Out of downloading one e-book of pure inspirations (photography, literature, and graphic design), I knew what I want in my life. I felt so moved seeing accomplishments of other people, some of which are just in my age group. I wanted to be like them.

The problem with me, as I see it, is tardiness. I'm lazy. It's a disease. Contagious. It eats all the inspirations in your heart, and adds up more frustrations. I realized the need to fight this disease, especially now that I'm almost graduating, and I feel like I've done nothing that I really want, all because I feel lazy.

A graphic designer. That's what I want. That's what I've wanted for so long, but I forgot. I don't know how but I lost the passion for it. I blamed my course, my school, my studies, my parents, my lack of money, but in the end, all there is to blame is myself. So now I am trying hard to bring back that passion in my heart. I now have a goal in my life, and I'm learning. I hope it's never too late.

Chad said I should take it slowly. We all know how I tend to be too dreamy and naive. So I'm taking it one step at a time, and this blog post will be my first step (the acceptance stage), and maybe the last for this site. See ya latur blog! xo

It's been two days lang pero naaadik na ako sa isang laro sa facebook. Ameba Pico! Ang cute kasi. Naalala ko gaiaonline days ko. Yun bang pupunta ako ng park tapos mangaaway lang ako at magpapakaepal, tapos bigla akong magkakaron ng friends. HAHAHA! Saya!

So far masaya, kahit onti pa lang sa friends' list ko ang merong Ameba Pico. Katuwa kasi pwede mo din siya laruin ng stand alone so di mo na kailangan umentrada sa FB. Ayos na ayos pampaubos oras. Siguro pagsasawaan ko din siya pag tumagal tagal, pero at least may ginagawa ako at naiiwasan ang pagiisip ko masyado. Feeling ko kasi napakastressful ng senior life at nagiging worrier ako masyado sa takbo ng pagaaral ko lalo kapag wala akong ginagawa.



Ayun! Ang name ng char ko: Pakwanskie. HAHAHA! Pakwan kasi ang tawag sakin ni boypren eh. HAHAHA! Isa pang advantage ng larong to, nageenjoy ako at may pinagkakaabalahan habang si boypren ay busy sa kanyang pag-aaral. Nagpipico din siya, so meron kaming something in common na! Pareho kaming may PICO!

Speaking of boypren, may pustahan kami ni Super Pagong ngayon. May exam kasi siya tomorrow so kapag lumagpas sa 60+ ang raw score niya, kailangan kong magluto ng Chicken Adobo para sa kanya. HAHAHA! Kaya ngayon naghahanap ako ng chicken adobo recipes sa internet. FYI, Wala akong alam sa pagluluto. HAHAHA. Kapag naman bumagsak siya, ililibre niya ako ng paborito kong spageti. Oyea. Eh ayaw ko namang bumagsak siya so ngayon pa lang inaaccept ko na ang pagkatalo kaya inaaral ko na ang recipes. OHHHHSNAPP!

Ayun lang. So bukas, pasok na naman ako sa school. Two days lang kasi pasok ko this sem, so mas marami akong time na inaaksaya kesa sa time na ginugugol sa pagaaral. Dapat nga inaasikaso ko na thesis namin ngayon para hindi kami magahol sa oras, pero di ko alam kung bakit pero kulang ang motivation ko sa buhay. I'm always ending up worrying lang but still wala pang nasisimulan. Petix. HAHAHAHA! Kaya yan!

Aja. Dito na lang muna. //end

Dahil isa akong malaking inggitera, at gusto ko din ulit maibalik ang kahapon, magbblog din ako ulit dito sa rblogs! Weee. It's been a while. Kay dami nang mga naganap sa buhay ko na hindi narecord ng blog na to. But it only means that I'm allowing myself to grow, and sometimes you have to let go of things and try others, para hindi ka lang nakastay sa isang box, and marami kang matutunan. Ok, I was blabbering non-sense. HAHAHA!

Namiss ko bigla ang saya ng pagbblog dito nung nakita ko ulit sa fb yung link ni ITLOG IDOL announcing her comeback here. Nox. Wala lang, hindi din kasi ako busy sa ngayon, at mejo nasa mood para magubos ng oras. Ako na talaga nakikiuso. HAHAHA!

Napansin ko sa mga last post ko sobra ako kung makaemote. Ginawa ko din palang outlet ng kaemonyohan tong blog na to. Kaawa awa. Tsk tsk. Nakakatuwang isipin na natatawa na lang ako sa mga pinagsasasabi ko dati. HAHAHAHA!

Update update na lang din siguro ako dito minsan kapag sinipag or kapag may time. Inabandona ko na din yung iba kong accounts kasi feeling ko wala namang kwenta na or wala nang nagbabasa.

Goals ko sa ngayon:

• Makaabot sa G R A D U A T I O N sa March. (pero bago yun sana makapasa sa thesis)
• Makabili ng dslr, tripod, drawing tablet at scanner.
• Makabili ng kotse at matutong paandarin ito.
• Matupad ang dream pad namin ng boypren ko, at makasama siya doon. :">

Ayan kami ni Super Pagong Chad Lightyear. HAHAHAHA!

Dito na lang muna. //end

Naiisip ko palagi kung saan na ba ako lulugar o saang direksyon ko ilalagay ang sarili ko. Masasabi ko hindi ako perpektong tao, sa edad kong 19 marami na akong naging maling desisyon na akala ko ay ikasasaya at ikabubuti ko pero mali pala. Nga naman sabi nila wala namang perpektong tao... Naguguluhan lang ako sa ngayon pero siguro kailangan ko lang magpakabusy at mag try ng bagong mga bagay. Sa ngayon sumuko na ako sa isang parte ng buhay ng tao ang lablayp, siguro may mga dadating pa pero ewan ko kaya ko pa kaya magmahal? So whatever I have now I'll enjoy it. Ayoko na idown ang sarili ko para sa kanya.... OJT muna, tapos academics, graduate, hanap trabaho, hintay ng priority date ng petition namin nila mom (w/c is I hope malapit na at sana hindi pa ako 21 nun), tapos trabaho na naman, trabaho parin. kung wala talagang para sakin eh bahala na si batman. sa ngayon iiyak ko nalang to.... Come what may.

expect in the next few months, that I would take life seriously...... months to go til I graduate at para hindi madagdagan ang endless number ng tambay ngayon palang naghahanap na ako ng options, and will try out kung tatagal ba ako sa industriya na papasukin ko.if not siguro mag aaral ulit ako kaso like it or not malamang anything related siguro yung with medical echos, pero sa dami ng trabahong pwede pasukin ng HRM grad hindi naman siguro ako maghahanap ng malaking sweldo agad, pero siguro kailangan ko din mag ipon para sa future at para sa kapatid ko na after 2 years nun magcocollege. panahon nga naman oh parang nirurush ako pero oo ramdam ko nang matanda na ako kahit di pa ako 20. come what may na nga lang. career muna, ipon,tumulong sa parents,at pag aralin kapatid ko.

career option 1:magpunta sa singapore at dun magtrabaho

option2:bumalik ng america.at dun magtrabaho

option3:magstay sa pinas at dun magtrabaho

puro trabaho na naiisip eh. bahala na si batman